Vrijdag Schrijfdag - # 1

Vandaag is mijn derde Vrijdag Schrijfdag, en deze valt op een donderdag.

Dat blijkt een zonnige meevaller en zo zit ik nu voor de derde keer op rij op een terrasje in het centrum van mijn gemeente.

Een vaste schrijfdag was een van mijn voornemens om in beweging te komen, en te blijven.

Een landingsplaats voor mijn ideeën

Zodat alle ideeën die nu in mijn hoofd rondzwerven een andere stem krijgen en een geschreven vorm.

Omdat ik verhalen wil delen in mijn blog (maar telkens stilval).

Omdat ik mijn fantasie wil neerpennen in een kinderboek.

En om mijn filosofische overpeinzingen over het leven te laten rusten op papier.

De eerste vrijdag – toen nog echt op vrijdag - voelde toch als een wat spannend avontuur. Alleen op pad gaan heeft me nooit erg aangesproken (lees: dat vind ik eng).

En toch voelde het nodig het huis uit te gaan, een andere omgeving en routine op te zoeken.

Omdat ik van thuis uit werk, ben ik daar veel.

Soms wordt de drempel dan groot om naar buiten te trekken.

Of is het moeilijk om focus te vinden.

Want ja, moet ik dan niet eerst iets opruimen, of in de tuin werken?

Misschien wat studeren of administratie doen?

Ik had me ook al lang voorgenomen wat klusjes te doen.

En zo doe ik dan soms helemaal niets. Omdat ik niet kan beslissen wat er nu eerst ‘moet’.

Gewoon beginnen is niet gewoon

Wanneer ik dan weet wat ik ga doen, bedenkt mijn hoofd eerst nog een hele lijst subtaken. En aan welke daarvan begin ik dan eerst? En hoe krijg ik die allemaal gedaan?

Mag ik trouwens wel iets leuks doen als er nog zoveel ‘moet’?

Zo wilde ik ooit al heel lang mijn patio aanpakken.

Zeteltjes verplaatsen, wat opruimen, het anders inrichten.

Maar hoe begin je daar dan aan?

Eerst de bloempotten? Eerst schoonmaken? Eerst dit of dat?

Het lukte voor geen meter. Ik dacht er geregeld over na, maar er volgde geen actie.

Tot op een dag mijn vorige partner daar ‘gewoon’ aan begon.

Ik stond er met verbazing naar te kijken. Hoe deed hij dat?

Maar de zeteltjes raakten verplaatst en het terras opgeruimd. Nu ja, enigszins. Ik heb hem nooit verteld dat ik op een volgend moment toch iets ‘beter’ heb opgeruimd, haha.

Maar ik ben heel blij met de aanpassing, omdat hij er ‘gewoon’ aan is begonnen.

Die focus vinden, dat vind ik vaak lastig.

Richting geven aan energie

Een klein perfectionistisch kantje? Zeker.

Een klein lui kantje? Zeker ook. Eén van mijn betere kantjes trouwens 😊.

Routine nodig? Absoluut, maar niet te strak, daar hou ik niet van.

Het zit voor mij nog ergens anders: mijn energie afstemmen met wie ik ben om richting te geven aan mijn acties.

Niet alleen maar kiezen en beslissen met mijn hoofd, maar van dieper.

Vanuit mijn zielsmissie en waar ik naartoe wil gaan.

Zodat ik juist niet helemaal verdwijn in mijn hoofd en nadenken weer leuk wordt, zonder al die ruis.

En voilà, focus en genieten blijken best samen te kunnen gaan.

Heerlijk, zo’n Vrijdag Schrijfdag. Ook als die op een donderdag valt.