Meer
dan
een
kaartje
Moments of Happy ontstond vanuit een eenvoudige gedachte: de liefde voor onze dierenfamilie is een diep en heel natuurlijk deel van ons leven. Deze wenskaartjes geven woorden en beelden aan die unieke band. Zodat momenten van liefde, vreugde en afscheid niet alleen thuis gevoeld worden, maar ook door anderen gezien en gekoesterd kunnen worden.
Ontdek de eerste collectie
Verbaasd
Toen mijn kat Munchie overleed, kreeg ik een kaartje toegestuurd,
en zelfs nog een tweede.
Dat raakte me, ik voelde me gezien in de diepe band die ik had met haar.
Daardoor verbaasde ik me er ineens over dat we dat zo weinig doen.
En vroeg ik me af waarom ik dat zelf ook nooit eerder deed.
Misschien ook omdat een diepe verbondenheid met dieren, of intens verdriet wanneer je ze verliest, zo lang werd weggezet als overgevoelig.
Dat geloofde ik zelf lange tijd ook.
Tuurlijk mag je dieren graag zien, maar je mag ze niet té graag zien.
Intussen kijk ik daar helemaal anders naar.
Volwaardige relatie
Voor mij is de band met dieren, en bij uitbreiding de natuur en het grotere geheel waarvan we deel uitmaken, een volwaardige relatie.
Eentje die voor mij meer aandacht verdient. Eentje die ik meer wil eren.
Dus misschien moest ik dan zelf maar kaartjes maken.
Niet over afscheid alleen, maar voor alle momenten waarop die bijzondere band gezien mag worden.
Happy kaartjes
Happy, mijn zwerfkat, werd het gezicht en naam van Moments of Happy. Ze herinnert mij elke dag aan waar het voor mij over gaat.
Happy zelf staat dan ook centraal in de eerste reeks. Elke kaart begint met een foto van Happy, zoals ze werkelijk is. Van daaruit ontstaat een subtiele magische laag. Voor mij zit magie niet buiten het echte leven, maar er middenin.
Hoe Moments of Happy er kwam
Meet Happy
Happy besliste in de zomer van 2025 om bij ons te komen wonen. De eerste keer dat ik haar zag, lag ze op de loungebank op het terras.
Was ze misschien aan het testen of dit haar nieuwe thuis kon worden?
Ze kwam vaker en vaker terug. En pakte me ook verder en verder in. Uiteindelijk kreeg ze ook een naam.
Happy.
Omdat ze me altijd doet lachen met haar speelse en typisch grappige gedrag van een jonge kat. En naar het liedje van Michael Jackson dat ik pas in die periode leerde kennen.
Haar naam was er ineens, net als Happy zelf.
Happy houdt me vaak gezelschap in de tuin.
Ze zit ook graag aan het raam naar binnen te kijken, vooral ’s avonds als het donker is. Eigenlijk zie ik dan geen kat meer, alleen nog een klein wit stipje. Gelukkig heeft ze dat witte vlekje op haar borst, dan weet ik dat zij het is.
Soms komt ze zelfs binnen. Ze sluipt dan voorbij mijn andere kat om wat te eten en voor ze weer naar buiten trekt, speelt ze nog even met een kattenspeeltje in de gang. Lang blijft ze nooit.
Happy houdt van haar vrijheid. En toch heeft ze ook een thuis.
Want intussen hoort ze er wel helemaal bij.
